ZANIM ZAADOPTUJESZ (KUPISZ) LABRADORA...

1. Labrador to duży, ciężki, ok. 30-40 kg, bardzo silny i ogromnie żywiołowy pies. Jeśli nie zostanie odpowiednio wychowany i wyszkolony, może przysporzyć właścicielom niemałych kłopotów. Taki pies bez trudu przewróci człowieka wskakując na niego przy przywitaniu. Na spacerach będzie "wyrywał" rękę i ciągnął właściciela tam , gdzie ma ochotę pójść, co w zimie, na śliskim chodniku , może to być bardzo niebezpieczne. Chętnie także przywita się z nieznajomymi wskakując ubłoconymi łapami na ich ubranie.
2. Labrador potrzebuje bardzo dużo ruchu i zajęć umysłowych. Nie jest to zwierzę, które zadowoli się piętnastominutowym spacerem wokół bloku. Dorosły pies potrzebuje codziennie przynajmniej jednego dwugodzinnego, porządnego spaceru, w czasie którego będzie mógł pobiegać i popracować intelektualnie. Wybiegany labrador to szczęśliwy labrador. Jeśli nie umożliwimy psu rozładowania energii w kontrolowany sposób, sam będzie musiał sobie z nią poradzić i zrobi to zapewne w sposób, który nie spodoba się właścicielom - zdemoluje dom, zje kanapę, wydrapie dziurę w ścianie. Labrador nie potrzebuje domu z ogrodem. Potrzebuje zaś właściciela mającego czas i ochotę by chodzić z nim na spacery, szkolić go i spędzać z nim czas.
3. Labrador to idealny pies dla dzieci. Zgadza się. Labradory kochają dzieci , ale nie można zapominać, że tak duży i silny pies może, niechcący, w zabawie, dziecko przewrócić, popchnąć albo przygnieść swoim ciężarem.
4. Labradory kochają wodę w każdej postaci. Będą się świetnie bawić nad rzeką czy jeziorem , ale nie odpuszczą sobie także taplania się w śmierdzącym bajorku czy choćby pomoczenia w brudnej kałuży. Na szczęście ta miłość do wody przekłada się zazwyczaj także na chętne poddawanie się kąpieli w wannie czy pod prysznicem.
5. Labradory to łakomczuchy. Wiecznie głodne i patrzące tęsknym wzrokiem na wszystko co się do jedzenia nadaje. Jest to cecha niezmiernie przydatna w czasie szkolenia, bo za maleńki przysmaczek chętnie zrobią wszystko , o co je poprosimy. Ale trzeba też uważać , by w szybkim tempie nie zatuczyć psa. Labradory, z ich ogromnym apetytem, mają niestety tendencję do otyłości.
6. Ponieważ labradory są wiecznie głodne, chętnie zjadają wszystko , co tylko znajdzie się w zasięgu ich paszczy. Należy liczyć się z faktem, że każde świństwo znalezione na spacerze będzie dla psa przysmakiem - końska kupa, zdechła mysz czy spleśniała kanapka.
7. Labrador nie jest psem jednego właściciela. Kocha wszystkich ludzi, a najbardziej tych, którzy mają chęć się z nim bawić albo mają coś dobrego w kieszeni. Zazwyczaj nie ma problemu z zostawieniem psa tej rasy na jakiś czas u rodziny czy znajomych. Nasz ulubieniec nie będzie tęsknie patrzył w drzwi i smucił się, że nie ma jego Pana. To wygodne , ale też często frustrujące dla właściciela, który chciałby być w życiu swojego psa osobą niezastąpioną i jedyną.
8. Labradory mają gęstą sierść z obfitym podszerstkiem. Dwa razy w roku linieją bardzo intensywnie. Przez kilka tygodni OGROMNĄ ilość sierści można znaleźć praktycznie w każdym zakamarku domu, w którym mieszka labrador. Właściciele psów tej rasy utrzymują, że w okresie linienia psią sierść znajdują nawet pod skorupką jajka ugotowanego na twardo.

I jeszcze jedna rzecz na koniec. Wielu ludzi planujących zakup labradora myśli, że to ponadprzeciętnie inteligentne zwierzęta, które rodzą się z ogromną wiedzą, i już z natury swej są doskonale wyszkolone i wychowane. Nic bardziej błędnego. B ę dą takimi TYLKO wtedy, jeśli poświęcimy im odpowiednio dużo czasu i jeśli nauczymy je takimi być. Dużo informacji o tym , jak wygląda życie z labradorem (nie tylko od tej różowej strony) można znaleźć także na stronie internetowej Stowarzyszenia Klub Labradora www.labrador.org.pl

Krystyna Habryń
HODOWLA LEMINISCATUS
www.labradory.pl